anılarda acılar da birikir

I

ah anılar

geçmiş zamanın yetim gebeliği


kayıpların kalır

temize çekilmeyenlerde

anılarda

acılar da birikir


başka durakların

bekleyenlerine karışır

yeniden birikmez

ve geçmez hiçbir yaranın izi


bilseydim önceden cümlesi de

çok sonradan kurulmuşluğuyla

sahipsiz kalır

yahut kendi hükümsüzlüğünde

birikmeyen yaşanır


II

kitaplar seçiyorum

sayfaların arasında duruyor

tarihsiz unutulmuş takvimler

altı çizili yerlerden anılara yürüyorum

yolculuklar tutuyor ellerimden

biten yollardan

vedasız dönüyorum

karşılayanlarımın olmadığı düşlerden


III

güvercinler uçuyor hala

çocukluğumun göğünde

ve ben aynı gözlerle bakıyorum

tepemde süzülenlere

ve maviye


bir avuç gökyüzü getirdim

kanat seslerinden

azından çok olacak umut biriktirdim

açık pencerelerden saldım

avlularına bıraktım

yollarına serdim


gören olmadı

kaygılı gidişlerde



IV

geleni eksilen sokakların

gidenleri çoğalmış

ne çok azalmış göğe bakanlar

görmüyor kimse güvercinleri

görmüyor kimse kimseyi

herkes kimsesiz


besleyip büyüttüklerimiz

çoğalıyor bozkırın mavisinde

toplayıp

dolduruyorum oyunlarını düşlerime

salıp salıp sabahları çoğaltıyorum

yine de yetmiyor

eksiliyor çoğalttıklarım


anılardan

acılar birikiyor


görmüyor kimse kimseyi

herkes kimsesiz



29 görüntüleme0 yorum

Son Paylaşımlar

Hepsini Gör

Bizim Deniz

Üç