Bir Gün Gibi Geçip Gittik Birbirimizden

Gecenin koynuna bıraktım Kanat seslerimi, Şafağın sancılarına Martılar getirecekti seni bana oysa Bir gün gibi geçip gittik birbirimizden Öyle savaşsız, öyle izsiz Varlığın yokluğuma alıştığında Uğurladım ruhumdaki mevsimini Sessizliğine bulanmış Kurak ve gölgesiz gündönümlerini Belleğimde çarpışan fırtınalar İçimde çöl ıssızlığı Şiire boyanmış parmakların Harflere vurdu yabanıl hazlarını Bile bile yanmak intihardı kuşlarda Suyla söndürdün kanatlarını Dalgalarından çektim anne elini Rüzgârsız uçtun sarp kayalıklarında Boynunda kendini ısıran bir diş Ruhunda dinmeyen şahin kızgınlığı Bana kalan, serçe yalnızlığı

Bir Gün Gibi Geçip Gittik Birbirimizden