Bazı Parklar

yelesinden sarkıyorum bir bulutun şimdi gökten bir sağanak ağlasa gözlerimizin nemi eşitlenir dünyayla yalanlarından başlasam unutmaya eşkıyaların kestiği yollarımda aklımdaki melodilerin çaldırılacak bir şeydir. çocukluktan ödünç yaralardan öğrendim dünya; alırken değerli satarken ikinci el yorgunluğudur aramızda. anaların doğurduğu boşluklar adına herkes tarafından sevilme samimiyetsizliği boğdurulacak bir nefestir daima. bu acısına meftun olduğum kader bu bir yenisini beklediğim yarın bu iki rekatta derviş olan yarım inan bana bu evler bir gün ölür bir gün ölür bütün sabahlar ısrarla uyanılan bin yalan son bulur. perdeleri çekilmiş bütün evler aşkına yanlış partilere verilen oylardan demokrasi gereği ölmemiz icap edebilir işte dünya böyledir, böyledir. İçinde bazı parklar vardır Henüz öyle kasvetli kelimeler yoktur Dizleri çocuk yapan Yara değil, kabuklardır İçinde ağlamaklar biriken Bazı babalar vardır Omuzları, Dünya kadardır.

Bazı Parklar