anılarda acılar da birikir

I ah anılar geçmiş zamanın yetim gebeliği kayıpların kalır temize çekilmeyenlerde anılarda acılar da birikir başka durakların bekleyenlerine karışır yeniden birikmez ve geçmez hiçbir yaranın izi bilseydim önceden cümlesi de çok sonradan kurulmuşluğuyla sahipsiz kalır yahut kendi hükümsüzlüğünde birikmeyen yaşanır II kitaplar seçiyorum sayfaların arasında duruyor tarihsiz unutulmuş takvimler altı çizili yerlerden anılara yürüyorum yolculuklar tutuyor ellerimden biten yollardan vedasız dönüyorum karşılayanlarımın olmadığı düşlerden III güvercinler uçuyor hala çocukluğumun göğünde ve ben aynı gözlerle bakıyorum tepemde süzülenlere ve maviye bir avuç gökyüzü getirdim kanat seslerinden azından çok olacak umut biriktirdim açık pencerelerden saldım avlularına bıraktım yollarına serdim gören olmadı kaygılı gidişlerde IV geleni eksilen sokakların gidenleri çoğalmış ne çok azalmış göğe bakanlar görmüyor kimse güvercinleri görmüyor kimse kimseyi herkes kimsesiz besleyip büyüttüklerimiz çoğalıyor bozkırın mavisinde toplayıp dolduruyorum oyunlarını düşlerime salıp salıp sabahları çoğaltıyorum yine de yetmiyor eksiliyor çoğalttıklarım anılardan acılar birikiyor görmüyor kimse kimseyi herkes kimsesiz

anılarda acılar da birikir