Aşk Yüz Yılı

Ben kaç mevsimin öksüzüydüm Ve daha kaç yüzyılın yetimi kalacaktım Avuçlarımda kan ve kum vardı Gözlerim kapanıyordu Senin yokluğunda lâl olmuş bir zamana bakıyordum Bin yıllardan geriye aşk diye masal dinliyordum Ve ben, Sen diye okuyordum bu masalı Gözlerim kapanıyordu, aşk körlüğüydü bu Sessiz çığlıklar sarıyordu mevsimleri Yüzyılların acısı vardı yüreğimde Kıyamete uyanan bir şafaktayım şimdi Senin olmadığın her yer gibi Cehenneme uyanıyordu bütün dünya Sadece ben gözlerinde cenneti düşlüyordum

Aşk Yüz Yılı