çeyrek aklımla

yuvasından düşen yavru umuttum düştükçe kendimi kendimle avuttum tutunacak dal bulamasam da dünden miras kalan çeyrek aklımla dertlerin en güzeline tutuldum… tatavanın tavasında pişmemiş sözcüktüm dilden dile düştüm de oracıkta öldüm samimiyetsiz sohbetlerle gömdüler ama anlam mezarlığını yıktım çeyrek aklımla imgeler divanesi gibi yandıkça söndüm… evsiz kedilerin mekânına çokça konuk oldum insanların soğuk tavırları ile soldukça soldum yıllarca mırlamayı öğrendim devasa sorunlara şiirlerin patilerine yapıştım çeyrek aklımla dizelerce yürüdüğüm bitmeyen yoldum… aşk tırpanımla can alıcının uykusunu kaçırdım sevdalı başaklardı vuslatın sonundaki hasadım şair bakışlı rençperim çorak gönül tarlasında bakmadım sadece gördüm çeyrek aklımla eprimiş yüreğimde dinmeyen sızıydım…

çeyrek aklımla